De tempels van Koh Ker – deel 2

Deel 1 staat hier.

Er liggen hier en daar nog mijnen...

We lunchen bij de Prasat Thom en zien hoe drie andere koppels in een high-end tourism deal hun voorverpakte (en meegereisde) lunch gepresenteerd krijgen door in net pak gestoken reisleiders die prima Duits of Japans spreken. Op ons brommertje tuffen we even later lekker door de middagzon in de schaduw van de bomen door het historisch landschap.

Rond 15:00 uur verlaten we het park van Koh Ker en besluiten door te rijden naar het dorpje Srayang en Koh Ker (het grotere dorp heet Koh Ker, de kleinere groep huizen Srayang). Daar strijken we neer in een drukbezet tentje, waar de reden van de oploop al heel snel duidelijk is: er is Khmer boxen op tv en dat betekent weddenschappen. Geanimeerd volgt het publiek de wedstrijden en wij drinken onze ijskoffie en vermaken ons met de opgewonden toeschouwers. Als er een witte man met baard en dame met blonde haren in beeld verschijnen, wordt er barang barang geroepen en naar ons gekeken en gelachen – we begrijpen de parallel.

Lekker eten in de avondzon

Om 17:00 verplaatsen we ons naar een ander tentje, iets verder richting ons hotel, wat we op de heenweg al gezien hadden: ze hebben een fraai rieten dakje gemaakt met daaronder tafels en stoelen en plantjes om het aan te kleden. We drinken een biertje en eten een lekker maaltje, veel lekkerder dan in het hotel.

Om 18:45, als het al donker is, ontdekken we dus dat het licht op de oude Honda het niet doet en rijden in het maanlicht terug naar het hotel. Bij de splitsing staat iemand met een brommer, die zodra we de bocht genomen hebben, achter ons aanrijdt en van wiens licht we profiteren. Tot onze verbazing rijdt de brommer het terrein op, en blijkt het een van de dames van het hotel te zijn. “Forgot to say, light don’t work” zei ze. Nu weten we het niet zeker, maar als kort daarna van de andere kant de ticketverkoper aangereden komt, naar ons knikt, en met de dames praat, krijgen we het vermoeden dat ze beiden op een splitsing (vanaf het tempelcomplex en vanf het dorp) op ons hebben staan wachten om ons bij te schijnen op weg naar huis. Dat is nog ons service!