Melancholia

can be a pain in the ass.

© Marmite, apr 2012

Tijd

Als het gemis te groot wordt, wat doet een melancholicus (behalve naar de golven/het vuur/wat dan ook staren; drinken; huilen etc)? Dichten dus.

© Marmite, mrt 2012 

Lees ook: Overloper; Even maar; Wie verbijt nog zijn tranen

Eenmaal thuis

slaap ik met sokken aan, opgekruld onder soms zelfs twee dekens. Buiten draag ik een maillot onder m’n broek en binnen krab ik het ijs van de ramen. Het valt me op hoe weldoorvoed en verwend iedereen er uitziet. Hoe neat and tidy alles is. Ik eet soep in de avond, en grote bakken yoghurt in de ochtend.

Het jazz-concert waar ik vandaag met m’n Little van BBBS naar toe geweest ben, vonden we allebei best saai. Des te leuker was het sneeuwballen gooien met verse sneeuw (maar sinds wanneer heet een voltreffer in het gezicht bull’s eye?).

En ik heb op één dag heel veel koekjes gebakken. Wel 2 lichtingen.

© Marmite, febr2012

Fiets

Nou moe, vergeet ik ook een keer te ondertekenen, is het niet duidelijk dat dit een authentieke Marmite PoeFoto is. Voor een foto en gedicht moet je bij mij zijn, het breiwerk is Anoniem.

Zie ook Spook, Flower, Klaproos                                                © Marmite, nov2011

Herfst…

Zie ook: Flower, Klaproos, Mergpijp (by JvD)

Foto-klasje deadline…

Vandaag is de deadline voor de Vrolijk en humor wedstrijd van fotoklasje.nl Ondanks het commentaar van m’n klasgenootjes is het er toch eentje geworden uit de klaproos serie.

Het is een andere dan die in Fotoklasje: pictures #1 staat, heb ‘m zoveel mogelijk bijgesneden, dus hoop dat m’n idee beter uit de verf komt. Maak me echter geen illusies, het is verre van perfect, zelfs niet goed.

Voor m’n blog kon ik het toch weer niet laten de foto met een gedicht te combineren. Fotografen die ook zonder woorden dit thema over weten te brengen, vind je hier: Gouden Grijns.

Lees ook: Flower, Gone to the dogs.

Heb ook nog een halfslachtige poging gedaan de foto te bewerken, maar heb niet het goede programma om dat netjes te kunnen doen:

[Naschrift 5 juni] Met Lightroom nog een keer geprobeerd:

Rond is de circel

In december 2005 woonden we nog maar net in Rotterdam,  en belandden we via Lotte in haar huis bij Live in your living room. Vergelijkbaar met Stukafest (STUdentenKAmerFeSTival), dat we uit Nijmegen nog kenden. Nu dus grootsteeds, op de 10e verdieping, met een Zuid-Afrikaanse artiest met een opzienbarend stemgeluid. We onthielden er niet veel van, behalve “me pop valt stukkend” wat we eigenlijk niet begrepen, maar wat verontrustend klonk en we sindsdien tegen elkaar zeiden als we ons rot voelden en als alles mis dreigde te gaan.

6 jaar later ga ik met m’n vader naar Black Butterflies in het door mij inmiddels geliefde nieuwe Lantaren Venster. Pa moet er even inkomen, maar ik ben al snel in de ban van het spel van Carice van Houten, het levensverhaal van Ingrid Jonker en vooral van haar gedichten. En hoewel ik  Bitterbessie dagbreek, Ontvlugting of Korreltjie sand mooier vind, is de circel pas echt rond met My pop val stukkend, hieronder in een vertolking van Chris Chameleon, de zanger van Live in your living room, editie 2005, bij Lotte thuis. Vanaf minuut 3 weet ik weer waarom ik zijn stem opzienbarend vond.

Confrontatie

Er lukt natuurlijk ook wel eens wat,  maar sommige dingen kan ik niet zo goed, zoals netjes schrijven, of serveren. Er zijn ook dingen die ik eigenlijk wel zou willen veranderen, bijvoorbeeld de telefoon opnemen of liever zijn, maar dat gebeurt maar niet of gaat heel langzaam. Sleutel ik aan de verkeerde zaken of ben ik eigenlijk gemakzuchtig? Ofwel: kan ik het niet, of wil ik niet hard genoeg?

Lente

Bevrijd van het winterjuk
stroomt de energie
Ik lucht het nest
neem een bad
schud m’n veren
sla mijn vleugels uit
lente!

Lees ook: Flower, Zonder titel,

Oeverloper, Je lacht

T.S. Elliot

A DEDICATION TO MY WIFE  HEINZ

To whom I owe the leaping delight
That quickens my senses in our wakingtime
And the rhythm that governs the repose of our sleepingtime,
The breathing in unison

Of lovers whose bodies smell of each other
Who think the same thoughts without need of speech
And babble the same speech without need of meaning.

No peevish winter wind shall chill
No sullen tropic sun shall wither
The roses in the rose-garden which is ours and ours only

But this dedication is for others to read:
These are private words addressed to you in public.